Mae hiraeth yn y mor a’r mynydd maith
Mae hireath mewn distawrwydd ac mewn can
Mewn murmur dyfroedd ar dragywydd daith
Yn oriau’r machlud ac yn fflamau’r tan
Ond mwynaf yn y gwynt y dwed ei gwyn
A thristaf yn yr hesg y cwyna’r gwynt
Gan ddeffro adlais adlais yn y brwyn
Ac yn y galon, atgof atfot gynt
Fel pan wrandawer yn y cyfddydd hir
Ar gan y ceilliog yn y glwyd gerllaw
Yn deffro caniad ar ol caniad clir
O’r gerddi agos, nes o’r llechwedd draw
Y cwyd un olaf ei leferydd ef
A mwyndder trist y pellter yn ei lef
There’s longing in the sea and mountains grey
There’s longing too in silence and in song
In mum’ ring waters on their endless way
At sunset hours and firelight’s flames among
But fondest in the wind it makes it moan
And saddest in the sedge the wind replies
Awaking echo’s echo with it’s tone
And mem’ry’s mem’ry in the hearts deep sighs
As when one hearkens to the chanticleer
At hand with eager song at break of day
Evoking answer upon answer clear
From nearby gardens, till form far away
A last lone songster lifts his voice on high
With distance’s sad longing in it’s cry
