Het begon toen ik een kleuter was, twee dikke vrienden in dezelfde klas. het waren boezemvrienden zij aan zij, en toen kwam ik er nog bij, hey, hey hij ging verhuizen, de vriendschap was verloren. toen werd hij bij hem uitverkoren. ze gingen wat spelen, ze voelden mekaar goed aan. en de drummer moest op de trommels slaan. een band gaat nooit stuk, al heb je een ongeluk, je ziet maar, ze hebben elkaar, ze krijgen het telkens weer voor mekaar. op een fuif ontmoeten ze elkaar, toen kwam de band weer voor mekaar. hij ging naar hem, hij had een guitaar. maar hij was een drummer zonder twijfel waar. de band werd groter en groter, hij bleef maar duren, zonder motor, hij ging niet stuk, hij bleef maar gaan, hij was nooit gedaan. een band gaat nooit stuk, al heb je een ongeluk, je ziet maar, ze hebben elkaar, ze krijgen het telkens weer voor mekaar. de band werd groter en groter, hij bleef maar duren, zonder motor, hij ging niet stuk, hij bleef maar gaan, hij was nooit gedaan.
Art Brut lyrics